De titel is gebaseerd op verschillende elementen in de voorstelling: gekke oude vrouwen, kopjes en schotels en een levende kijkdoos met een grote taart. De voorstelling, gehuld in barokke gewaden, baadt in geuren van thee en koffie en doorloopt verschillende sferen. Rustige, melancholische accordeonklanken verwelkomen het publiek. Een keerpunt zorgt voor een lichte, humoristische sfeer waarna een dramatisch lachwekkende stemming het stuk afsluit.